Halfway there: Shaping of a Format

 Έχοντας ήδη διανύσει τα μισά αυτού του Format, έχω να δηλώσω ό,τι το λατρεύω. Είναι ένα format, στο οποίο, σε αντίθεση με αυτά που έλεγαν κάποιοι αρχικά, έχει αφήσει χώρο και για ποικιλία και πληθώρα απο decks καθώς και power cards. Μάλιστα υπάρχει πλέον μια πληθώρα, απο power cards, είτε αυτές αφορούν ένα συγκεκριμένο deck είτε γενικότερες. Κάποιοι θα σας πουν, ότι αυτό το format, δεν απαιτεί skill και είναι απλά το ποιός θα φτάσει πρώτος σε περισσότερες power cards για sack plays. Θα μπορούσα να συμφωνήσω μέχρι ενός σημείου. Αυτό όμως που διαφεύγει από το player base ειναι το εξής: βρισκόμαστε σε ένα format για πεπειραμμένους deck-builders. To build του main deck και κατα πόσον αυτό, μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός event  και η ικανότητα του χειριστή του είναι αυτά που καθορίζουν τα πάντα. Υπάρχει άπειρος χώρος για rogue στρατηγικές( Lancer Frogs, Final Countdown,Six Sams,Keepers, DW) και άπειρος χώρος για techs( Chalice, Safe Zone,Messenger of Peace, Soul Taker ενδεικτικά).
   Η τριάδα των πρωταγωνιστών έχει διαμορφωθεί ως εξής¨

1.) Chaos Dragons: Αδιαμφισβήτητα το competitive field κυριαρχείται από αυτο το deck, την δεδομένη στιγμή. Χωρις ουσιαστικό attachment στο field, πέρα απο κάποια one-offs,  όπως η Future Fusion( the Banhammer is coming for you)  και κάποιο occasional Lance, διατηρεί την ικανότητα να πετάει boss monster after boss monster, στον αντίπαλο και απλά περιμένεις να δεις πόσα μπορεί να αντέξει. Ένα Solemn Warning, δεν θα το χαρακτήριζα καθόλου  έξυπνη κίνηση απέναντι σε αυτό το deck Σε βάζει απλά 2000 LP, πιο κοντά στην ήττα. Μain/side deck λύσεις: Soul Taker, Macro Cosmos, Necrovalley, Soul Release, Transmigration Prophecy.

2.) Dino Rabbit: Η  control πλευρά των πραγμάτων. Παραμένει το ακριβότερο deck του format. Low input και πάντα maximum output, όσον αφορά τα plays, που δίνει στην διάθεση του χρήστη. Κάποιοι θα διαμαρτυρηθούν ότι δεν χρειάζεται skill, από τον χρήστη του deck. Δεν υπάρχει deck, που να μήν χρειάζεται skill( ακόμα και stuff, όπως το Rabbit) και το επιχείρημα μου, επιβεβαιώνεται από το γεγονός, ό,τι αρκετοί παίκτες καταχωρούν Rabbit λίστες, σε κάθε YCS, λίγοι όμως topp-άρουνε σε σύγκριση με τον συνολικό αριθμό τους. Main/side deck λύσεις: Chain Dissapearance, Effect Veiler, Snowman Eater, Smashing Ground, Bottomless Trap Hole, Electric Virus, Mischief of the Yokai.

3.) Inzektors:  Η Insectopia παραμένει στη διάθεση όλων των παικτών. Τιμωρεί τους αντιπάλους σας, αν τολμήσουν να κάνουν overextend και κάνει το commitment στο field, μία ζόρικη υπόθεση. Είναι το combo deck επιλογής, για την πλειοψηφία του player base. Διασκεδαστικό deck αν μή τι άλλο. Main/side deck λύσεις: Effect Veiler, Macro Cosmos, Dimensional Fissure, Soul Release, Chain Dissapearance, Forbidden Chalice, D.D. Crow.

 To post είναι ήδη αρκετά μακροσκελές, οπότε το μαζεύω σε αυτό το σημείο. Στο επόμενο post θα αναφερθούμε στα υπόλοιπα meta decks, για ποιό λόγο δεν γνώρισαν το απαραίτητο consistency στην χρήση τους και με ποιόν τρόπο, μπορούν να σταθούν ακόμα ως βιώσιμες λύσεις.

 Μέχρι την επόμενη φορά, have fun while dueling.

 Sense of Entitlement and TCGs: Say Whaaa?

 Ένα θέμα στο οποίο, θέλω καιρό τώρα να αναφερθώ. Ας αναλύσω λίγο το τί ακριβώς, εννοώ. Το γεγονός ό,τι ένας παίκτης πιστεύει πώς δικαιείται την νίκη. Είτε επείδη έχει καλύτερο matchup, είτε επειδή netdeck-αρε κάτι και νομίζει ό,τι θα πάει και θα σαρώσει με αυτό( πράγμα το οποίο εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό, από το δικό του skill και γνώσεις σαν παίκτης), είτε επειδή έχει τα λεφτά για κάποιο ακριβό deck, του εκάστοτε meta.

 ΟΧΙ. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Είτε μας αρέσει είτε οχι, σε κάθε TCG, υπάρχει και το ορίζει σε ένα μεγάλο ποσοστό το στοιχείο της τύχης. Άν ο αντίπαλος σου τραβήξει καλύτερα απο εσένα, εξαρτάται μόνο από την δική σου παικτική εμπειρία, να καταφέρεις, να παρατείνεις το game, όσο περισσότερο γίνεται. Αλλιώς απέναντι σε ανώτερα deck, χωρίς την απαραίτητη εμπειρία, οι ήττες επέρχονται μεσα σε 3-4 turns. Υπάρχουν πολλές φορές, που θα χάσει κάποιος από έναν μέτριο παίκτη( ο οποίος μάλιστα δεν καταλαβαίνει με ποιόν τρόπο κέρδισε), απλά γιατί ο μέτριος παίκτης μπορεί να τράβηξε 3-4 power cards μαζεμένες. Δεν κάνει το deck τον παίκτη, αλλα ο παίκτης το deck. Αυτό καλό είναι να το θυμόμαστε.

 Εν συνεχεία, το ότι κάποιος παίζει π.χ ΗERO δεν σημαίνει ό,τι δεν μπορεί να χάσει από Wind-Up,  το ό,τι κάποιος παίζει Rabbit,  ότι δεν μπορεί να χάσει από Inzektor κ.ο.κ.  Σταματήστε να πιστεύετε, πώς επειδή παίζετε κάτι το οποίο έχει ένα συγκεκριμένο power level και ορισμένα derpy plays, δεν μπορείτε να χάσετε απο κάτι, που ούτε καν το περιμένετε. ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΣΑΣ. Σε καμία περίπτωση. Θα το πληρώσετε εγγυημένα. Σεβαστείτε τον αντίπαλο, δώστε τον καλύτερο σας εαυτό, στο να επικεντρωθείτε στο δεδομένο game και αν ο αντίπαλος σας δεν φέρεται ανάλογα, αφηστε τον, να είναι αυτός ο κόπανος ή φωνάξτε τον judge  να του δώσει Warning ή αν συνεχίζει game loss. Οφείλουμε τον ίδιο σεβασμό, που παίρνουμε από τους αντιπάλους μας.

 Τα χαρακτηριστικά ενος καλού παίκτη είναι το σωστό deckbuilding, το καίριο side-decking, η εκτενής γνώση του meta-game και ο σεβασμός προς τους αντιπάλους. Την αθάνατη κωλοφαρδία όμως, δεν την ξεπερνά τίποτε και επειδή πλέον τα power levels των καρτών είναι αρκετά υψηλά, σταματείστε να κλαίγεστε πως:'Αν είχατε αυτό ή εκείνο θα δείχνατε στον αντίπαλο σας, ότι ξεκολώθηκε ή ό,τι μιλάει πολύ και αρχίστε ναεπικεντρώνεστε στο πως θα τον κερδίσετε. Επειδή όλα στην τελική είναι mind games, όδο πιό γρήγορα έρθετε σε επαφή  και συμβιβασμό, με το προαναφερθεν mentality, τόσο πιο προετοιμασμένοι θα είστε και τόσο περισσότερο θα απολαμβάνετε το εκάστοτε TCG,  με το οποίο ασχολείστε.

 Τέλος αυτό το Σ/Κ έχουμε το τελευταίο YCS τησ χρονιάς πριν μπούμε για τα καλά στη season των Nationals και των WCQ. Λέω να μην κάνω καμιά πρόβλεψη, αυτή την φορά καθώς υπάρχει και ένας νέος competitor (Hieratic)  και να δώ, πώς θα διαμορφωθεί το meta gaming μετά΄από αυτό.

 Μέχρι την επόμενη φορά, have fun while dueling.

Theory-Oh : Side Decking (mastering the Art)

H τέχνη του side λοιπόν, στο σημερινο μας post. Πόσες φορές έχετε αναρωτηθεί( ελπίζω όχι κατα την διάρκεια κάποιου tourney) : Kαι τώρα τι side  να κάνω εδώ?  Εδώ λοιπόν θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε κάποιες γενικά χρησιμοποιούμενες κάρτες και κάρτες, που κατα την συλλογική αντίληψη είναι hot, αυτή την εποχή στο side, των παικτών. Οι έμπειροι παίκτες προφανώς και κατανοούν, ό,τι δεν μπορούμε να βάλουμε τα πάντα στο side  μας, καθως ο χώρος είναι περιορισμένος και η αποφάσεις καθοριστικές. Επίσης αν το side είναι για τα locals μας, προφανώς και είναι διαμορφωμένο ανάλογα. Αν όμως είναι για κάποιο tourney μεγαλύτερου εύρους, τότε καλύπτουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα, ξεκινώντας από το εκάστοτε κυρίαρχο meta. Ξεκινάμε λοιπόν:

 1.) Μessenger of Peace

   Καταρχάς, props to Billy Brake. Δικιά του για άλλη μία φορά είναι η άκρως νδιαφέρουσα, αυτή ιδέα. Παίζετε κάτι το οποίο, περνάει δύσκολα απέναντι σε deck με μεγάλα beatsticks, όπως Hero ή Chaos Dragons. Οk, τότε γιατί όχι Messenger? Ξεκινώντας με first turn Messenger ε ένα ΧΥΖ format με decks όπως Inzektor, Wind-Up και τα λοιπά το Messenger  μας βοηθά να κοντρολάρουμε το game, μέχρι να έχουμε τις απαραίτητες απαντήσεις σε κάθε πιθανό αντίπαλο play.

2.) Chain Disappearance

Πρόβλημα με τέρατα που έχουν χαμηλό ATK και απείρως ενοχλητικά effect? O , λύνεται. Απέναντι σε οποιοδήποτε meta deck αυτή την στιγμή, πέρα απο το πιθανό Judgment, MsT ή το γνωστό         TGU---> Leviair play δεν υπάρχει καμία απολύτως άλλη απάντηση.

3.) Snowman Eater

         Το τέρας που μπορεί να βρεθεί αυτή την στιγμή σε κάθε, μα κάθε side deck. Αν δεν βρίσκεται στο side  είναι γιατί παίζεται mained.  Εχθρικοί Laggia, Shining, LightPulsars όλα υποκύπτουν στην δύναμη του χιονάνθρωπου.

4.) Mischief of the Yokai 

 Aδυναμία και personal favourite. Παίζουμε ήδη Snowman αλλά θέλουμε μία απάντηση λιγότερο προβλέψιμη από την occasional BTH? Ok , Mischief it is then.  Απέναντι στο Rabbit, η κάρτα λάμπει πραγματικά. Και εκτός από το Skill Succesor είναι η μοναδική άλλη trap, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί απο το grave.

5.) Electric Virus

      Απέναντι σε ένα meta,γεμάτο με Laggia, Dolkka, Chaos Dragons, Hieratic το Electric Virus είναι πιό επίκαιρο από ποτέ. Puppet Plant για δράκους και μηχανές, χρησιμοποιούμενο ορθά είτε ως finisher είτε ως μέσο για να απαλλαγείς απο κάτι, παραμένει άξιο αναφοράς, τουλάχιστον.

 Άλλες κοινώς χρησιμοποιούμενες κάρτες: D.D.Crow, Royal Decree, Kinetic Soldier, Shadow-Imprisoning, Lava Golem, Prohibition, BtH, Mask of Restrict( τώρα με τα Hieratic). Kαταλήγοντας το side ρυθμίζεται και από το πόσο καλή σχέση έχουμε μαζί του, δηλαδή  κατα πόσον τείνουμε  να το τραβάμε. Αλλιώς αν είναι να κάνουμε side για να μην το βλέπουμε: http://youtu.be/CoJAWIuLtEo.

Μέχρι την επόμενη φορά, have fun while dueling.

  

   Trending in YGO: Symphony Devil Maestroke and Muzurhythm the String Djin

Μία σύντομη ματιά στην κάρτα, η οποία χάρισε στον Aaron Noel, την πρώτη του νίκη σε YCS, μπορεί να φανερώσει την χρησιμότητα της. Ενα κινούμενο Book of Moon? Προφανώς. Χρήσιμος για να περάσει κάποιος, απο μεγαλύτερα και ενοχλητικά beaters( Leviathan Dragon, Lighpulsar και πολλά άλλα). Με την μεγάλη γκάμα απο 4άρια, που κυκλοφορούν και την πλειάδα τρόπων που έχουμε στην διάθεση μας για ΧΥΖ summoning, για τα deck, που μπορούν να τον φέρουν και έχουν χώρο, πιστεύω πως θα φανεί αρκετά χρήσιμος με το πέρασμα του χρόνου και καθορίστικος σε αρκετά game.

 
  Mε τα Rank 3 XYZ να αποτελούν το παρόν και το μέλλον του παιχνιδιού, θα υπάρξουν αρκετές φορές που χρειαζόμαστε κάτι για να περάσουμε πάνω από ένα μεγάλο beatstick του αντιπάλου. Εκεί λοιπόν, που ο Maestroke αποτελεί την άμυνα, o Muzurhythm αντιπροσωπεύει την επίθεση. Σίγουρα καλύτερος απο το Number 30: Acid Golem , με τα άπειρα άσχημα side effects, είναι μια πολύ καλύτερη λύση ανάγκης απο το Golem. To μόνο deck, που θα προτιμούσα το Golem σε σχέση με αυτόν τον τυπάκο, είναι το Chaos Piper και πάλι μόνο με Creature Swap στο χέρι.

 Μέχρι την επόμενη φορά, have fun while dueling.